Inloggen
Weblog fotoboeken van gooilander   
_

Best beoordeelde foto's


_



Fotoboeken overzicht

FAMILIE
Fotoboek met 1 foto
Aangemaakt op 20 maart 2011 12:54
_
"Jan Willemsz de Gooijer 1852-1924 gehuwd met Klaasje Krijnen en wonende te ..."
_


FAMILIE
Fotoboek met 1 foto
Aangemaakt op 20 maart 2011 12:44
_
"FOTOBOEK OVER DE FAMILIE : DE GOOIJER; KRIJNEN; POST"
_


ERFGOOIERS
Fotoboek met 89 foto's
Aangemaakt op 27 januari 2008 15:57
_
"De Erfgooiers behoren tot de oorspronkelijke bevolking van Gooiland. Hun ..."
_


FAMILIE
Fotoboek met 2 foto's
Aangemaakt op 27 januari 2008 15:54
_
"Families De Gooijer en Krijnen"
_


Pagina  1
_
De laatste reacties

Gooilander08 nov 2013 14:03
In de Gooi en Eemlander van 27-12-1939 staat een uitgebreid verslag van de vergadering van Stad en Lande van Gooiland. Het kopje luidde: DE MEENING ONDER DE BOEREN IS VERDEELD.

De heer Van Nispen meende , dat door den zee-oorlog de levering van krachtvoer uit het buitenland wel eens helemaal stop zou kunnen staan . Nu meent spr., dat het voor de boeren beter is minder vee ( met beperkte schaar ) te houden te hebben met krachtvoer dan veel zonder krachtvoer. Daarom is spr. Voor de aanschaf van twee machines.

Burgemeester Van Nispen, vergat dat ook tijdens WO I olie als brandstof zeer schaars was. Inmiddels reden er in 1939 meer auto’s dan in 1918 . Hoe naïf was deze burgemeester.

In 1943 werd de grasdrogerij tot ca. 1946 stilgelegd door gebrek aan brandstof. Een aantal jaren later werd de drogerij voorgoed gesloten.
































In de Gooi en Eemlander van 27-12-1939 staat een uitgebreid verslag van de vergadering van Stad en Lande van Gooiland. Het kopje luidde: DE MEENING ONDER DE BOEREN IS VERDEELD.

De heer Van Nispen meende , dat door den zee-oorlog de levering van krachtvoer uit het buitenland wel eens helemaal stop zou kunnen staan . Nu meent spr., dat het voor de boeren beter is minder vee ( met beperkte schaar ) te houden te hebben met krachtvoer dan veel zonder krachtvoer. Daarom is spr. Voor de aanschaf van twee machines.

Burgemeester Van Nispen, vergat dat ook tijdens WO I olie als brandstof zeer schaars was. Inmiddels reden er in 1939 meer auto’s dan in 1918 . Hoe naïf was deze burgemeester.

In 1943 werd de grasdrogerij tot ca. 1946 stilgelegd door gebrek aan brandstof. Een aantal jaren later werd de drogerij voorgoed gesloten.




























In de Gooi en Eemlander van 27-12-1939 staat een uitgebreid verslag van de vergadering van Stad en Lande van Gooiland. Het kopje luidde: DE MEENING ONDER DE BOEREN IS VERDEELD.

De heer Van Nispen meende , dat door den zee-oorlog de levering van krachtvoer uit het buitenland wel eens helemaal stop zou kunnen staan . Nu meent spr., dat het voor de boeren beter is minder vee ( met beperkte schaar ) te houden te hebben met krachtvoer dan veel zonder krachtvoer. Daarom is spr. Voor de aanschaf van twee machines.

Burgemeester Van Nispen, vergat dat ook tijdens WO I olie als brandstof zeer schaars was. Inmiddels reden er in 1939 meer auto’s dan in 1918 . Hoe naïf was deze burgemeester.

In 1943 werd de grasdrogerij tot ca. 1946 stilgelegd door gebrek aan brandstof. Een aantal jaren later werd de drogerij voorgoed gesloten.
































In de Gooi en Eemlander van 27-12-1939 staat een uitgebreid verslag van de vergadering van Stad en Lande van Gooiland. Het kopje luidde: DE MEENING ONDER DE BOEREN IS VERDEELD.

De heer Van Nispen meende , dat door den zee-oorlog de levering van krachtvoer uit het buitenland wel eens helemaal stop zou kunnen staan . Nu meent spr., dat het voor de boeren beter is minder vee ( met beperkte schaar ) te houden te hebben met krachtvoer dan veel zonder krachtvoer. Daarom is spr. Voor de aanschaf van twee machines.

Burgemeester Van Nispen, vergat dat ook tijdens WO I olie als brandstof zeer schaars was. Inmiddels reden er in 1939 meer auto’s dan in 1918 . Hoe naïf was deze burgemeester.

In 1943 werd de grasdrogerij tot ca. 1946 stilgelegd door gebrek aan brandstof. Een aantal jaren later werd de drogerij voorgoed gesloten.







































  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:57
JACHT IN GOOILAND
Tuesday, April 29, 2008


Posted by Picasa Warande Wolfscamer en Rijsberghe bij het dorp Huijsen (1723)

# posted by paradijsje @ 6:53 AM 1 comments


Posted by Picasa Warande Wolfscamer en Rijsberghe bij het dorp Huysen (1709)

# posted by paradijsje @ 6:38 AM 0 comments


Posted by Picasa Perceelnummer en oppervlakte van Warande Wolfscamer en Rijsberghe

# posted by paradijsje @ 6:37 AM 0 comments
Friday, August 11, 2006

JACHTRECHT VAN DE ERFGOOIERS
______________________________________________ ____
Gooise Waranden
In 1614 vaardigde P.C. Hooft als Baljuw van Gooiland een plakkaat uit over de jacht in de Gooise Waranden. Op deze zogenaamde ’wildernissen’ en jachtvelden hadden de Erfgooiers het vruchtgebruik. Op de landkaart van 1708 staat de Warande Rijsbergen als zo danig aangegeven. Deze Warande lag ten oosten van het dorp Huizen en grensde bij het Slot Ruysdael aan de Bouwvenen. De Erfgooiers vonden eeuwenlang dat het jachtrecht ook tot hun gebruiksrechten behoorden. De Baljuw had echter de jacht verpacht aan buitenstaanders. De boeren hadden met grote regelmaat last van konijnenplagen. De akkers waren schraal en bracht weinig op. Aangezien de konijnen een groot deel van de oogst opaten, vond men het schadelijk wild. Bovendien vormde af en toe een konijnenboutje een noodzakelijke aanvulling op het hongermenu. De personen die de jacht hadden gepacht jaagden daar voor hun plezier.
Het plakkaat van Hooft schoot de Gooise bewoners in het verkeerde keelgat. In de zogenaamde Gouden Eeuw hadden de machthebbers geen enkel sociaal gevoel. Wie voor een duit geboren was mocht voor deze uitbuiters zijn leven geven als soldaat of VOC schepeling. Logisch dat de machteloze plattelandsbevolking niet veel beter werd behandeld.
Hooft had ter handhaving van de plezierjacht op de Warande Rijsbergen een duinhuis laten bouwen. Twee jachtopzieners , zogenaamde duinmeiers, waren aldaar aanwezig om toezicht te houden. Inmiddels was in de directe omgeving de nood hoog gestegen. Na enkele botsingen tussen duinmeiers en individuele Gooiers , kwamen de laatsten openlijk in verzet.
In de nacht van 3 maart op 4 maart werd het Duinhuis met daarin twee duinmeiers door Erfgooiers overvallen. De groep bestond uit 25 man. Ze waren niet alleen bewapend met pieken. Er waren erbij met jachtroeren schietklaar met brandende lonten. De duinmeiers, Bastiaen Cornelissen en Jan Gerritsen, werden met de dood bedreigd als het Duinhuis niet geopend werd. De schuiframen werden met geweld opengeslagen waar na men met pieken naar binnen stak. Het dak werd met stokken en stenen bewerkt en op allerlei manieren belaagden men de kansloze jachtopzieners. Ze dreigden hen te doden wanneer zij niet naar buiten kwamen. Hun leven zou gespaard worden indien zij vrijwillig naar buiten zouden komen. De arme drommels ontvluchtten het Duinhuis, maar tegen de belofte in stak men met pieken op hen in. Om het vege lijf te redden moesten zij zich weer in het huis terugtrekken. Weer werden er beloften gedaan en uiteindelijk konden de duinmeiers ontkomen, met hun bed en andere eigendommen. De aanvallers hadden zich inmiddels, om niet herkend te worden, verstopt achter een dijkje
De Duinmeiers brachten hun eigendommen in veiligheid in het dorp Huizen. Direct gingen zij terug om hun netten en fretten op te halen, de meeste goederen bleken nog aanwezig te zijn. Ze brachten de nacht door in het dorp Huizen en in de ochtend keerden ze terug naar het Duinhuis en ontdekten dat er in de nacht brand was gesticht.
Op 14 maart werden de duinmeiers aan een verhoor onderworpen en gevraagd naar de namen van de aanvallers. Hun verklaring werd opgetekend door de Amsterdamse notaris Jan Fransz Bruijningh. Bastiaen Cornelisse verklaarde dat hij sinds kort in de omgeving woonde. Gijsberth Pietersen zei wijselijk dat hij in het donker niemand had herkend, vooral omdat de booswichten zich achter een dijkje verstopt hadden. Wel sprak hij het vermoeden uit dat hij aan de spraak een zekere Elbert had herkend.
Deze man, buurmeester van Huizen, bleek na de nachtelijke overval een gat in zijn hoofd te hebben. Waarschijnlijk getroffen door dakpannen die men van het dak had af gestoten.
Het signalement van Elbert luidde: Een veertiger, klein van stuk met een smal gezicht en bruine haren. Hij woonde schuin tegenover de herbergier Lambert van Asten. Volgens Gijsberth had een tweede buurmeester hem op zondag 4 maart gewaarschuwd het Duinhuis te verlaten, hem was ter ore gekomen dat dorpelingen het wilden afbreken. Gijsberth voelde zich die maandag 5 maart blijkbaar veiliger in Eemnes. Daar hij vernam hij dat het Duinhuis in de brand was gestoken. Toen hij polshoogte nam bleek alles te zijn afgebrand.

Konijnen van Oranje
De Staten van Holland gaven op 18 januari 1675 de jacht in Gooiland aan stadhouder Willem III. Voor de Erfgooiers was het nu onmogelijk geworden om hun oogst tegen het schadelijk wild te beschermen. Na het overlijden van de koning/stadhouder ging het jachtrecht over op stadhouder Willem IV en vervolgens in 1751 op zijn weduwe Anna van Hannover. Zij was de dochter van de Britse koning George II. In het jaar 1753 dreigde de oogst in ’t Gooi door de konijnenplaag te mislukken. Tijdens een erfgooiersvergadering viel het volgende besluit:
"Alzoo Mevrouw de prinses van Oranje thans op Soestdijk was, wierd voorgestelt hare Koninklijke Hoogheid request te presenteren op klagten door de ingezetenen gedaan, wegens de schade door de konijnen en kraaijen aan het koorn en hout gedaan wierden, waartoe een parig besloten wierd".
Er werd een onderdanig smeekschrift naar de regentes gestuurd.

"Request van burgemeesters en regeerders der Stad Naarden aan Hare
Koninklijke Hoogheid de prinses douairière van Orange en Nassau,
kroonprinses van Groot Britannien, Gouvernante der Verenigde Nederlanden
namens de bouwlieden van Naarden en Lage Bussum, houdende verzoek tot
vermindering van konijnen teneinde volkomen ruinering van de bouwlanden te
voorkomen".
Het is niet duidelijk of het verzoek is uithaalde. De konijnenplagen bleven de akkers teisteren.


De Gooise burgemeesters hadden de jacht, zonder overleg met de Erfgooiers, overgedragen aan de Oranjes.
Tijdens beroeringen tussen Prinsgezinden en Patriotten plaatste een zekere Jan de Gooijer een opmerking in ’De Politieke Kruyer’ van november 1783. In het patriottische blad protesteerde hij tegen het feit, dat de Erfgooiers niet het recht hadden op hun eigen grond te jagen. Stad en Lande diende in 1788 wederom tevergeefs een request in om in het aloude jachtrecht te worden hersteld. Pas in 1795, onder invloed van de democratische omwenteling, werd Stad en Lande door de Vergadering van de Provisionele Representanten in haar oude recht hersteld. De regering van de Bataafse Republiek ontnam een jaar later het jachtrecht weer.
De kwestie werd in 1899 nogmaals actueel, nadat de Erfgooier en beroepsjager Harmen Vos een haas schoot op erfgooiersgrond.
De actie van H. Vos leidde uiteindelijk tot de Erfgooierswet van 1912.
---------------------------------------------- ----------------------------------------------
Bron:
-- Acte notaris Jan Fransz Bruijning :
Gem. Oud Archief Amsterdam, Notarieel Archief no 200/70 , fol. 26r - 27v (blauw fol. 158r-159v)
-- Archief Stad en Lande van Gooiland (inventaris tot 2006) : Rubriek 14: Jacht en Visserij
-- Gecomb. Gooische Bladen 28 mei 1942 - Larense toestanden in vroeger tijden - door Mr. Aafke Meilink.
______________________________________________ ____________________
F.J.J. de Gooijer
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/

Voor afbeeldingen en foto's, zie:
http://gooiland.vijftigplusser.nl/





Gratis website teller
Labels: Gooise geschiedenis


# posted by paradijsje @ 6:41 AM 1 comments
This page is powered by Blogger. Isn't yours?

About Me
My Photo
Name: paradijsje
Location: Naarden, Noord Holland, Netherlands
View my complete profile


  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:49
Floris Vos wordt zeventig (1941)

Wanneer iemand den leeftijd der sterken heeft bereikt, dan mogen zijnverdiensten jegens de gemeenschap, zoo hij die heeft, gereleveerd worden.Floris Vos, die vrijdag 21 November 1941 dien leeftijd bereikt, heeft veleverdiensten jegens de gemeenschap; hij stichtte in het Gooi de eerstemodelboerderij , hij vocht voor de erfgooiers en hun rechten, hij pordeslapende ministers wakker, hij bestormde tollen en hielp ze opruimen entoch ..... men zou bijna kunnen volstaan met zijn naam te vermelden enniet meer. Want die naam is zoo bekend, en de daden die er aan verbondenzijn evenzeer, dat alleen de jongste generatie er verder niets van weet.De ouderen herinneren zich dezen naam zeer goed en in ‘t Gooi kent iederden nog levenskrachtigen “baas van Modelboerderij Oud Bussem” met zijn typische Grijzen hoed. Hoe Floris Vos in ‘t Gooi kwam, heeft hij ons indertijd zelfverteld.
“In 1902 keerde ik naar dit land mijner voorvaderen terug.Van mijn jongste jaren af had ik veel lust in ontginningen; ik was op hetgymnasium geweest , doch het zittend leven was niets voor mij. We woondenin Utrecht. Mijn vader wilde dat ik hem in zijn dokterspraktijk konopvolgen, althans een academische vorming zou genieten. Maar met eenbezorgd hart zag hij me al op zeer jeugdigen leeftijd naar Hongarijevertrekken. Na verder nog eenigen tijd in het buitenland te hebbengezworven, vestigde ik een klein landbouwbedrijf op de Veluwe. Hiervoorwas geen voldoende afzet te vinden en na 10 jaren kwam ik naar ‘t Gooi.Dat was zooals gezegd in 1902.Ik had met v. Woensel Kooy het Bosch van Bredius gekocht, omhier een modelboerderij op te richten. Ook in dien tijd reisde ik veel inhet buitenland. In 1906 was ik adjunct - commissaris - generaal voorNederland op de Wereld-tentoonstelling te Milaan. Jan Scholte, decommissaris- generaal had n.l. groote moeilijkheden gehad en moest nuiemand hebben met een goed zenuwgestel. Van de Italiaansche regering kreegik het officierskruis in de Kroonorde van Italie, en werd eerelid van hetMuseum van Kunsten en Wetenschappen. Ik heb toen voor het eerst kennisgemaakt met de kleingeestigheid van de Hollandsche regeeringspersonen. Ikwas voorgedragen voor het officierskruis van de Oranje -Nassau, maar dieonderscheiding werd ingehouden, daar ik niet wilde toegeven aan hetministerieel verlangen, mij uit den Erfgooiersstrijd terug te trekken.Ik vond het toen ook niet meer noodig vergunning aan te vragen voor ‘taannemen van de Italiaanse orde, hetgeen wettelijk was voorgeschreven. Deheeren zijn er blijkbaar voor teruggeschrokken een rechtsvervolging in testellen, hoewel ik de orde bij gelegenheid wel droeg”Tot zoover Floris Vos over zijn komst in het Gooi.
Oorspronkelijk stamde hij uit Huizen, waar zijn overgrootvader heelmeesterwas. Over zijn voorvaderen heeft deze militante erfgooier ons indertijdnog interessante bijzonderheden verteld. Het teekent den man, die toen hijvoor de erfgooiersrechten vocht, er niet tegen op zag duizend koeien op demarechaussee af te jagen, als hij vol trots zegt, dat hij van rechtschapenen eenvoudigen menschen stamt. “Daar ben ik trotscher op op, danverwantschap met een of anderen rijken advocaat, die vol streken zit. Ikbegrijp niet, waarom menschen zich zoo uitsloven om familie te zijn vaneen hooge oomme - let maar op, van gewone stervelingen zijn ze niet graagfamilie - of waarom ze moeite doen hun kinderen vooral deftig te doentrouwen. Laat ze zorgen, dat de kinderen flink op eigen beenen leerenstaan “.


Als erfgooier

Als erfgooier zijn de daden van Floris Vos berucht enberoemd geworden en niet eerder eindigde zijn verbeten strijd voor derechten der scharende erfgooiers, dan toen in 1912 de Erfgooierswet totstand kwam.Het was in die jaren van strijd, toen de Gooische gemeentenzich steeds meer land van de oude erfgooiersgemeenschap toe-eigenden;Floris Vos werd de vurige, onverzettelijke en ook handige leider en dat isbij tal van gelegenheden gebleken. Het zou waarlijk heel wat ruimteeischen deze hier weer te geven, de verleiding is te groot, doch er moetzuinig met het papier worden omgesprongen. Een van de hoogtepunten was welhet reeds gereleveerde feit van den veldslag tusschen 1000 koeien en demarechaussee, die de regeering naar de meenten te Blaricum had gezonden.Het was Floris Vos die, om bloedvergieten tusschen de “regeerings-troepen”en de erfgooiers te voorkomen, het legertje koeien op de politietroepenafstuurde; hij heeft er voor in de kerker moeten boeten, doch na 10 jarenstrijd won hij den slag en maakte de Erfgooierswet een einde aan deopenbare verwikkelingen. Floris Vos werd als afgevaardigde van de stadNaarden in het bestuur van Stad en Lande opgenomen, welke functie hijlater vrijwillig heeft neergelegd.


Als tolbestormer
Als tolbestormer maakte hij zich landelijk nog meer naam danals erfgooier. Heel ons land had plezier in dien vurigen kleinen Gooier,die niet met gepraat, doch met daden van leer trok tegen de volkomenouderwetsche verkeersobstakels, waaraan iedereen een hekel had. Zijnbefaamde bestorming van de tol te Muiden werd een keerpunt in detollenhistorie; de autoriteiten in Den Haag waren wakker geschut.Toen Floris Vos in 1929 candidaat werd gesteld voor de TweedeKamer, kozen 40.000 Nederlanders den man, dien zij om zijn eigenvoortvarendheid en frischheid van gedachten respecteerden ! Hij deed ergoed werk, maar zijn frissche spontaniteit belette hem eendoorgefourneerden politicus te worden.Een veelbewogen leven heeft dezen 70-jarige achter de rug. Eneerst de laatste jaren is het rustiger om hem heen geworden. Maar in denstrijd om de erfgooiersrechten is hij een historische figuur, alstollenbestormer niet minder. Een man van een kranig en pittig karakter,die moeilijkheden te lijf wist te gaan; een Nederlander in den besten zinvan dit woord. Die men nu eenmaal moet nemen zoo hij is. En dien wijgaarne vele jaren van goede gezondheid gunnen, al levert hij ons dan ookniet zooveel copy meer als eertijds !

__________________

Afbeeldingen:
___________________________________________

F.J.J. de Gooijer



  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:40
GOOI EN EEMLANDER 1903: ERFGOOIER DOODGESCHOTEN
Friday, September 29, 2006

ERFGOOIER IN BLARICUM DOODGESCHOTEN
Gooi en Eemlander , Zaterdag 2 Mei 1903
______________________________________________ ______________________
Ternauwernood zijn eenige dagen gepasseerd sedert de wanordelijkheden
aan de Torenlaan, die aan de Torenlaan voorvielen, of een nieuwe gebeurtenis, misschien, ja zeker nog ernstiger, doet de feiten van Tweede Paaschdag (1) haast in de schaduw stellen. Er werd de laatste dagen veel gefluisterd geheimzinnig haast, zou men zeggen, doch men kan uit alles distilleren; de 20 militairen, hier nog steeds aanwezig, blijven niet om de kolonie (2) te beschermen , maar om op te treden bij eventuele moeilijkheden die op de ochtend van den Eerste Mei mochten voorkomen, wanneer de Erfgooiers hun vee naar het zoogenaamde “Harde” brengen. De lezers weten het: er was ongebrand vee, en vee niet gemerkt door, laten wij zeggen de wettige Meentmeesters. Afgesproken was, dat de Vereenigde ontevreden Erfgooiers toch dit vee op de weide brengen. Zekerheid bij het optreden van moeilijkheden kreeg men , toen het Vijfde Bataljon der Infanterie van het Zevende Regiment uit Naarden aankwam met een aantal militairen (57 officieren en minderen) onder bevel van Tweede luitenant Lavoo om zoo noodig assistentie te verlenen. Voor dat dezen evenwel Blaricum bereikt hadden, was aan de Meent reeds een treurig tooneel afgespeeld. Een gedeelte van de in het dorp aanwezige soldaten waren te middernacht op verschillende punten op de grens van de weiden opgesteld, met het bevel om zo nodig met gebruik van vuurwapens allen te weren, die zich met geweld toegang tot de Meent willen verschaffen.
Al heel spoedig kwamen bij het hek aan de z.g. “Drift” (bij Wetrens) een zestal Laarders aan, waaronder de in de Erfgooierskwestie bekende Harmen Vos, J. Majoor en ook een zekere H. Smit Czn. Men had het vee bij zich en wilde dit door het hek voeren, dat evenwel gesloten was en voor vernieling werd behoed door de daar twee aanwezige militairen. Nu deed men zooals afgesproken was, men trok en groef aan de zooden van de Dijk (3)
Er wordt gewaarschuwd, twee maal in de lucht geschoten, doch het werk wordt niet gestaakt. Er klinkt zelfs “Schiet toch niet”, helaas, een schot valt, gaat rakelings langs J. Majoor en treft den armen H. Smit. , een brave oppassende 22-jarige jongeling in het onderlijf, even boven de heup. Kermend valt hij neer. De militairen verwijderen zich, maar keeren zich circa twintig minuten later met een getal van acht naar de plaats des onheils terug. Inmiddels zijn de andere aanwezigen toegesneld en zien, hoe ernstig hun dorpsgenoot gekwetst is, die hoewel misschien voortvarend, toch mede gestreden heeft voor zijn goed recht, zijn Erfgooiersrecht, om de grond, zijn eigendom. Men begeeft zich naar de dichtstbijzijnde woning, die van de nachtwacht “A” , teneinde een kruiwagen te verschaffen, om daarop de getroffene naar diezelfde woning te vervoeren, waar men voor hem een zacht leger of tenminste een vriendelijk onderkomen, een troostend woord, zo niet van zijn moeder, dan toch van een vrouw, die zich de smart van deze kan voorstellen. Doch ...... men wordt niet binnengelaten. De in aller ijl ontboden Eerwaarde Heer Pastoor, voorzien van de genademiddelen der Kerk, koestert aanvankelijk nog hoop, hem nog onder zijn dak te kunnen sterken op zijn reis naar de Eeuwigheid. Vrezende evenwel, dat de ongelukkige onder de smartende pijnen zal bezwijken, heeft die toediening plaats in de open lucht. Troostvol en versterkt als vergeten zijn ondraaglijke pijn, wordt de bijna stervende naar de Pastorie vervoerd, waar hij op een inderhaast gereedgemaakt leger wordt nedergelegd, om omstreeks half vier onder de hevigste pijnen de geest te geven.
Wie schetst ons de verslagenheid der arme moeder, de diepe droefheid der overige familieleden en van zijn vele kennissen en vrienden ? Gisteren, Vrijdagmiddag, gingen de Meentmeesters, op last hunner autoriteiten, van hier en Laren, naar de Meent om zich ervan te overtuigen, dat er vee op liep, dat niet door de Meentmeesters, benoemd door de Gemeenteraad, gemerkt is. Des ochtends reeds, had K.B. van hier en J.M. uit Laren zich naar de Officier van Justitie te Amsterdam begeven, maar kregen weinig inlichtingen. Alleen bleek hun, dat de behandeling van het gebeurde behoorde bij Zijne Excellentie de Commissaris der Koningin in de Provincie Noord Holland.
Deze arriveerde des Avonds te Half Acht, vanuit Hilversum in onze Gemeente, na onderweg te Laren een langdurig onderhoud met den Burgemeester aldaar te hebben gehad. Nadat Zijne Excellentie eveneens met onze Burgemeester geconfereerd had, begaven beiden zich naar de plaats des onheil om een en ander in oogenschouw te nemen. Tenslotte keerde de Commissaris der Koningin over Hilversum naar Haarlem terug. Uit vrees voor wanordelijkheden, en vijandigheden der bevolking jegens de Burgemeester van Blaricum, de Heer Hosang, is heden nacht diens woning aan de vier hoeken bewaakt geworden door vier Infanteristen. Ook heden nog blijft een post van twee militairen voor zijn huis de wacht houden.
Geheel Blaricum, zowel als het naburige Laren is onder de indruk van het treurige feit. En als er misschien zijn, die het gewelddadig optreden der Erfgooiers afkeurden, klopt aller hart van medelijden, een diep medelijden. Aan wien hier de schuld? Voor zeker niet aan de militair, Soeterman, die het noodlottige schot loste, immers hij volbracht slechts het hem gegeven bevel, evenmin aan de Sergeant, die de wijze van optreden der minderen voorschreef. Geheel de bevolking is ontstemd en bij ieder dringt als vanzelf de vragen op: “Mag dat alles zo maar?” Waar was de aanwezige autoriteit, de politie, die, als men misdeed, had kunnen verbaliseren, en desnoods gevangen nemen? Op wiens bevel werd hier geschoten? Waar sedert jaar en dag de Erfgooierskwestie hangende is, waar de Rechtbank in dit ingewikkeld en moeilijk vraagstuk schijnt te aarzelen met haar uitspraak, moet daar nu zo opeens met geweld van wapenen worden ingegrepen? Het geval van Smit, die doorging met pogen om de Meent op te gaan, niettegenstaande hij herhaaldelijk met een schot in de lucht bedreigd werd, bewijst, evenals het geval van het Rotterdamsche slachtoffer der jongste staking, dat ons Nederlandse volk een dergelijk optreden volstrekt niet gewend is. Het schijnt zich de mogelijk niet te kunnen begrijpen, dat zulks wel wat Russische manieren ook hier te lande wel nodig zijn. Het gebeurde is voorzeker ook een donkere bladzijde in de Erfgooiersgeschiedenis, de enige misschien met bloed beschrevene. Laten we hopen, dat nu tenminste deze zo onaangename kwestie opgelost wordt.
______________________________________________ _____________
(1) Moeilijkheden die verband hielden met de Spoorwegstaking van 1903.
(2) De Kolonie van de Internationale Broederschap te Blaricum.
Auteur: Boersen, W.J.L. Maria Uitg. Historische Kring Blaricum
(3) Rond de Meent lag een zogenaamde koedijk. Deze bestond uit opgestapelde plaggen met aan de meentzijde een smalle geul. In dit hooggelegen terrein had de koedijk de functie van scheiding tussen het weidegebied en het landbouw gebied. Een droge sloot hield het vee niet ‘binnen’ en het prikkeldraad hadden de Britten pas kort tevoren uitgevonden t.b.v. hun concentratiekampen in Zuid Afrika. De ‘opstand’ van de erfgooiers is zo goed als zeker beïnvloed door de sympathie en de euforie die in Nederland heerste met de Boeren in Zuid Afrika.
---------------------------------------------- ---------------------------------------
F.J.J. de Gooijer
gooijerfjj@hotmail.com
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
Stad en Lande Archief op internet
Voor afbeeldingen en foto's, zie:
http://gooiland.vijftigplusser.nl

WEBLOG FOTOBOEK: ERFGOOIERS
______________________________________________ ________
Gratis website teller
Labels: Gooise geschiedenis


# posted by gooilander @ 10:01 AM 0 comments
This page is powered by Blogger. Isn't yours?

About Me
My Photo
Name: gooilander
Location: Naarden, Gooiland, Netherlands
View my complete profile


  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:30
GOOILAND TOPO MAPS
Tuesday, March 13, 2012


Posted by Picasa
Baljuwschap van Gooyland (1750)
( Startpagina: Geschiedenis van Gooiland en de Erfgooiers )

# posted by gooilander @ 5:55 AM 0 comments


Posted by Picasa
Baljuwschap van Gooyland (1750)

# posted by gooilander @ 5:52 AM 0 comments
Sunday, October 23, 2011


Posted by Picasa
Laaren op de Gooilandkaart van ca. 1730

# posted by gooilander @ 11:26 AM 0 comments
Monday, July 04, 2011


Posted by Picasa
GOOILAND TOPO MAPS
GOOILAND KAARTEN

# posted by gooilander @ 1:33 PM 0 comments
Thursday, September 25, 2008


Posted by Picasa Gooiland kaart van de gebr. Ottens (ca. 1725-1740)

# posted by gooilander @ 6:14 AM 0 comments


Posted by Picasa Cartouche - Kaart GOOILANDT opgedragen aan Hendrick Bicker

# posted by gooilander @ 6:12 AM 0 comments
Tuesday, September 02, 2008


Posted by Picasa Goylandt met de Nieuwe Limiet- schijding tussen Goylandt en het Sticht van Utrecht .
( Walraven - 1723)

# posted by gooilander @ 10:17 AM 0 comments


Posted by Picasa 's Graveland 1723

# posted by gooilander @ 10:14 AM 0 comments
Sunday, March 30, 2008


Naarden 1723
Posted by Picasa

# posted by gooilander @ 5:27 AM 0 comments


Bussum 1723
Posted by Picasa

# posted by gooilander @ 5:25 AM 0 comments


Blaricum en Laaren 1723
Posted by Picasa

# posted by gooilander @ 5:24 AM 0 comments


Huijsen 1723
Posted by Picasa

# posted by gooilander @ 5:23 AM 0 comments


Hilversum 1723
Posted by Picasa

# posted by gooilander @ 5:22 AM 0 comments
Friday, September 24, 2004

GOOILANDKAARTEN - GOOILAND MAPS
LANDKAARTEN VAN 'T GOOI

Kartering van 't Gooi
Begin 18e eeuw bestonden er een aantal landkaarten van Gooiland. (1) Deze waren echter niet erg nauwkeurig. Na voorafgaande kartering werd in 1709 de eerste redelijk op schaal vervaardigde kaart getekend.(2) Een aantal jaren later kwam er een verbeterde versie (3) van uit. Van de eerste twee kaarten werden slechts enkele exemplaren gemaakt. Kort daarna verscheen er een derde kaart en wel in gedrukte uitvoering. Aan de beide eerste kaarten ging een geschiedenis vooraf. De eerste werd vervaardigd in opdracht van de Gooise stads- en dorpsbestuur­ders. Ze werden daartoe gedwongen door de gewestelijke overheid. Tussen het lokale bestuur en de eigenaar van Oud Bussem, Hinloopen, werd een proces over gebruiksrechten gevoerd. (4) De Staten van Holland wilden meer duidelijkheid verkrijgen over het vruchtgebruik van de meenten en heidevelden in het Gooi. De Gooise bestuurders namen aanvankelijk in april 1709 contact op met de landmeter Maurits Walra­ven. Om onduidelijke redenen zag men van hem af en koos men voor landmeter Justus van Broekhuysen.


Landmeters aan het werk
Niet alleen de autoriteiten volgden de kartering van het Gooi op de voet. Ook de bekende Huizer Lambert Rijksz Lustigh legde deze werkzaamheden vast. Volgens Lustigh verrichtte Van Broekhuysen het veldwerk van mei tot en met augustus. De Hilversum­se landmeter Feye Klaasz Boelhouwer assisteerde bij het opme­ten. Boelhouwer was tevens buurmeester van Hilversum; hij werd mogelijk toegevoegd om zijn kennis van de omgeving of om een oogje in het zeil te houden. Dat laatste blijkt uit een vermanende brief van Lustigh aan Boelhouwer:
"Eerw. vrient, dat dient oock om UE te vermanen om dogh sorge te dragen,
dat gij beneffens Justus Broeckhuysen die plaatsen van de duynen,
waranden, wildernissen, Goijersbosch etc. niet ruymer meet en beschrijft
als behoort, want dat soude in het toekomende een swaart kunnen sijn om
ons selver daarmede den hals aff te snijden en geheel Goylant dat selver
doen treuren en in benautheijt brengen". (5)
Na de metingen tekende Van Broekhuysen minitieus de 'Caarte van Goyland'. Eind november 1709 ontvingen de Staten van Holland de kaart. (6) Waarschijnlijk had Van Broekhuysen hoofd­zakelijk de erfgooiersgronden opgemeten. Het doel was namelijk om de ligging en grootte van deze terreinen aan te geven. Daarna zal hij bestaande detailkaarten in zijn kaart hebben ingepast. Het zou anders onmogelijk zijn geweest in zo'n korte tijd met primitieve middelen deze omvangrijke klus te klaren. De correspondentie van de Staten van Holland ten behoeve van de opdracht bleef bewaard. Hierin werd met het volgende zinnetje verwezen naar het gebruik van reeds bestaande detail­kaarten: 'Caerten uijt het boek van Kennermerlant (die) raecken 't Goylant, die eenigh gebruyk connen zijn ontrent de Miente'. (7)
De genoemde kaarten waren: 'Naerdermeer', 'De Limytscheydinge tusschen 't Goylant en 't Stight', 't Havervelt' en nog enkele van andere delen van 't Gooi. Verder bestonden er detailkaar­ten van de vesting Naarden en directe omgeving, 's-Graveland, de Muidertrekvaart en verschillende landgoederen.
De hoofdopdracht was echter om 'de Gemeentens (meenten) van Gooiland' op te meten en te tekenen. De dorpen, de Naarder­meer, landgoederen en zelfs de Gooise grenzen zullen bijzaak zijn geweest. Al deze objecten dienden slechts als omlijsting van de erfgooiersgronden.

Uitvoering van de 'Caarte van Goyland'
Dit was de eerste keer, dat het gehele Gooi op redelijke schaal in kaart werd gebracht. Ook werd de uitvoering ver­fraaid, zodat deze (naar gewoonte) als wandversiering kon dienen. Kennelijk was dit de reden om 't Gooi 90 graden te draaien, waardoor de oostgrens boven kwam te liggen. Eeuwen tevoren was deze grens vastgelegd middels de Leeuwenpaal, die duidelijk werd ingetekend. De kerktoren van Naarden had ge­diend als meetbaken en stond als enige toren aangegeven. De Gooise dorpskerken werden niet zichtbaar ingete­kend, wel de omliggen­de woningen en boerderijen. Desondanks plaatste Van Broekhuysen de dorpskernen tamelijk
goed ten opzichte van elkaar. Mogelijk paste hij 'driehoeksmeting' ( toe via de toren van Naarden en de dorpstorens. De plaats van de huisjes, die de dorpen voorstellen, berustte echter bijna zeker op fantasie. Wel verschillen de dorpen in omvang naar gelang het inwonertal. En in het dorp Huizen, waar vooral vissers woon­den, zijn de woningen dichter opeen getekend. In de overige dorpen, overwegend bestaande uit boerenhoeven, lagen ze meer verspreid. De paden in de dorpskernen zijn nauwelijks zichtbaar aangege­ven, wel die in de engen. Ook de ver­bindingswegen zijn duidelijk te zien. Aan de exacte richting en ligging van deze zandpaden zal weinig zorg zijn besteed.
Volgens de opdracht van Stad en Lande moest Van Broekhuysen meten en tekenen: 'Beemden, Moerassen, Weijden, Heijden, Waeranden, Wildernissen, Bosch-houwinge ende Veenen'. (9) Op de kaart kleurde hij de 'Gemeene Weijden' groen en de erfgooiers 'Heijden' lichtbruin. Terreinen, waar Stad en Lande geen vruchtgebruik bezat, bleven wit. De gekleurde percelen voorzag hij van nummers 1 tot en met 37. Rechts op de kaart schreef hij een lijst, waarop ieder perceel stond aangegeven met oppervlakte en toponiem (benaming). De oppervlakte vermeldde hij in Rijnlandse eenheden (1 morgen = 6 hont = 600 roe) Als schaalverdeling was een liniaal met een lengte van 3 1/2 Rijnlandse duim getekend. Het geheel werd opgesierd door een passer, waarbij stond geschreven: 'Schale van 350 roeden'. Op de oorspronkelijke kaart kwam dit overeen met een schaal van circa 1 : 14.400. (10)

Kritiek op de kaart
Na het gereedkomen van de kaart kwam er kritiek uit de verwachte hoek. Hinloopen gaf commentaar en liet de erfgooiers gron­den nameten. Hiervoor koos hij .... Maurits Walraven. Een zinsnede uit een akte luidde: 'Laeten examineren bij Landmeter Maurits Walraven, die tot maeken van zelve (kaart) eerst was aengenomen, dogh weer afgedanckt, heeft mij de zelve Hr. Hinlopen onder andere verseckert'. (11) Of het rancune was of anderszins, Walraven 'ontdekte' 13 percelen, die volgens hem niet goed waren opgemeten. Bovendien waren de oppervlakten niet goed opgeteld. Tevens vond hij dat de 'Hilversume Weijden' te groot waren en 'het streekt in 't leven (in werkelijkheid) meer zuidoostelijk als op de Caart werd vertoont'. Toen Walraven's verbeterde versie in 1723 gereed kwam, had hij slechts van twee percelen de grootte gewijzigd. Zelfs de werkelijke oppervlakte bleef gelijk, nadat Walraven de optelfout gecorrigeerd had.
Ook Thierens, de secretaris van Stad en Lande, liet zich niet onbetuigd. Hij wees Boelhouwer erop, dat Hinlopen volgens de kaart ten onrechte Een tot anderhalve morgen te veel zou bezitten.


De nieuwe grens tussen Gooiland en het Sticht
Van de kaart uit 1709 maakte Walraven een verbeterde uitvoe­ring. Aan het tot stand komen van deze kaart werd tussen de jaren 1719 en 1723 gewerkt. Voorafgaande aan deze kartering had Walraven samen met Justus van Broekhuysen de oostgrens opnieuw gemeten en getekend. (12) Daarom droeg het nieuwe exemplaar de titel: 'GOYLANDT, met de Nieuwe Limiet-schijding tussen Goijlandt en het Sticht van Utrecht - volgens de Conventie in dato July Ao 1719'. Om de grens voorgoed vast te leggen waren er vanaf de Leeuwen­paal twee en twintig grenspalen geplaatst. De palen 1 tot en met 3 volgden de Gooiersgracht, die al eeuwen tevoren als 'Limiet­schijding' was gegraven. In de grenslijn kwamen enkele knikken voor. Deze stonden van ouds te boek als 'inschinkeling'. (13) Verder waren de palen in zuidelijke richting in de hei geplaatst tot grenspaal 16. Bij dit punt 'alwaar sijn gevonden dreye steenen' (de oorspronkelijke grensstenen) boog de grens naar het westen. Grenspaal 22 verrees als laatste bij de Egelshoek. Zowel de nummers van de palen als de onderlinge afstanden vermeldde Walraven op zijn kaart. Kennelijk kregen de twee rivalen bewust gezamenlijk de opdracht tot de grensmeting. Zo konden zij objectief de belangen van zowel het Gooi als het Sticht dienen. Walraven werd namelijk anno 1690 in Amsterdam als landmeter toegelaten, terwijl Van Broekhuysen zijn aanstelling in 1696 kreeg.

De kaart van Walraven
Oppervlakkig gezien kopieerde Walraven slaafs het werk van zijn voorganger. Gooiland situeerde hij op dezelfde manier. Hij nam de perceelnummering plus de kleuren en de lijst met oppervlakten over. Alleen de grootte van twee percelen paste hij zodanig aan, dat het totaal van de 37 stuks gelijk bleef. Een bewijs hoe 'gezocht' zijn in 1709 gevonden '13 foute percelen' waren. Wel corrigeerde hij de optel fout van Justus van Broekhuysen. Walraven hield ongeveer dezelfde schaal aan, maar duidde deze aan met twee schaalbalkjes. Een van 500 Rijnlandse Roeden en de andere van 500 Gooise Roeden. Oor­spronkelijk was 1 duim op de kaart in werkelijkheid 100 roe oftewel 14400 duim. Na eeuwen krimpen van de kaart bleek dit bij nameting circa 1 : 14800 te zijn.
De kaarten van 1709 en 1723 verschilden echter op belangrijke punten. Allereerst de 'juist' opgemeten oostgrens. Verder de verbeterde aanduiding van de dorpen. Hiervan tekende Walraven slechts de kerktorens en het wegennet van de dorpskernen. Hij paste bijna zeker driehoeksmeting via de torens toe. ( Een vergelijking tussen de ligging van de eeuwenoude kerken met een moderne kaart toonde dit aan. Zowel de onderlinge positie als de afstanden klopten redelijk. Hetzelfde gold ook voor de ligging van de grenspalen, 's-Gravelandse kavels, Hakkelaarsbrug en andere markante punten. Walraven gebruikte dus niet alleen een meetketting, maar ook een kompas.

De kaart van Post

'De Nieuwe kaart van Gooilandt' uitgegeven door de gebroeders Ottens, naar een kopergravure van H. Post, verscheen omstreeks 1740. Dit exemplaar werd opgedragen aan Hendrik Bicker, waar­van aangenomen kan worden dat hij ook de opdrachtgever was. In 1725 liet Bicker op de Tafelberg bij Blaricum een ronde steen plaatsen. (14) Daarop stonden de omliggende nederzettingen en de windstreken gegrift. Deze 'windroos' prijkte dan ook op de kaart. In feite kopieerde Post het werk van Walraven, maar dan op de kleinere schaal 1 : 25000. Hierdoor en door de aparte inzet van de 'Maatlanden' verkreeg hij een handzaam formaat van 51 x 81 cm. Het resultaat was als wandversiering meer geschikt dan voor praktisch nut. Het geheel was voorzien van kleurtjes. Hiermee werd het onderscheid tussen de grondsoorten of gebruik aangegeven. Bijvoorbeeld: weiland - lichtgroen; venen - paars; bossen - donkergroen. Die bossen bevonden zich hoofdzakelijk in de door Post zeer gedetailleerd aangegeven landgoederen.
Een zo'n buitenplaats, gelegen in 's-Graveland, was van Bicker. Trots liet hij zijn naam en functie 'Fiscael' drukken in de plattegrond van zijn kavel. Voor zijn kennissen en zakenrelaties een prachtig 'relatiegeschenk'.
De kaart mocht wel minder professioneel zijn dan de voorgaande, maar door de grotere verspreiding kwam deze onder ogen van een breder publiek. (14) Voor algemeen gebruik was dit de enige behoorlijke topografische voorstelling van het Gooi tot 1843. In dat jaar liet notaris A. Perk een soortgelijk eigentijds exemplaar drukken.


NOTEN:
1. Eerste redelijke kaart : Sinck 1619
2. Caarte van Goyland Ao 1709: ARA Hingman 2592. http://gooiland-kaart-1709.blogspot.com/
3. GOYLANDT met de Nieuwe Limiet-schijding tussen Goylandt en het Sticht van Utrecht Ao 1723: ARA Hingman 2595 (voor afbeelding, zie: http://gooiland.vijftigplusser.nl/ )
4. Resolutieboek Stad en Lande van Gooiland 1646 - 1717. fol.286 dd. 1709.03.20
5. Uit de geschriften van Lambert Rijksz Lustigh - Stad en Lande archief.
6. Resolutieboek Stad en Lande van Gooiland 1646 - 1717. fol. 291 dd. 1709.11.20
7. ARA; Archief van de Rekenkamer der Domeinen, inv. nr. 755 bis Map 1.
8. Snellius (1580-1626) paste reeds driehoeksmeting toe en bepaalde de hemelsbreedte tussen Alkmaar en Berg op Zoom.

http://www.cosmovisions.com/Snellius.Triangles.gif

9. De opdracht staat rechts onder op de Caarte van Goyland.
10. Rijnlandse oppervlakte-eenheden: 1 morgen = 8516 ca; 1 hont = 1419 ca; 1 (vierkante) roe = 14,19 ca. Rijnlandse lengtematen: 1 roe = 144 duim; = 3,767 m; 1 duim = 2,616 cm. De schaal van de kaart: 1 duim : 14400 duim.
11. ARA; Archief van de Rekenkamer der Domeinen, inv. nr. 755 bis Map 1, dd. 1709.12.12
12. Limietscheijdinge tusschen Goijlandt, ende Stigt van Utrecht na conventie van Ao 1719: ARA Hingman 2594 (schaal 1 : 2800)

[ http://www.gooienvechthistorisch.nl/ - 23801 Stad en Lande - hernieuwde vaststellingvan de limietscheiding van Gooiland en Utrecht, afschriften, het placaat tegen schending limietscheiding 20 juli ]

13. Inschinkeling, zie Woordenboek der Nederlandse Taal: Van Inschinkelen, Inspringende (scherpe) hoek; ook de daartoe besloten inham of hoek lands.
14. A.C.J. de Vrankrijker - Toelichting bij de oude kaart van het Gooi. 'Nieuwe Kaart van Gooilandt' circa 1725: ARA Hingman 2578.

15. Nieuwe Kaart van Gooiland als meede van Mynden ende Loosdrecht. Een afbeelding van deze kaart van Gooiland staat bij WIKI pedia. Het Gooise gedeelte is waarschijnlijk afgeleid van ARA Hingman 2578.

______________________________________________ __

F.J.J. de Gooijer

http://gooijer.netfirms.com/

http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/

Voor afbeeldingen en foto's, zie:

http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=4265&Drie_18e_eeuwse_Gooilandkaarten_

______________________________________________

Repertorium van Nederlandse kaartmakers 1500-1900

[Samengesteld door: Marijke Donkersloot-de Vrij, Utrecht 2003]

http://www.maphist.nl/Repertorium_van_Nederlandse_kaartmakers.pdf

______________________________________________ ____________



Kd
Labels: Gooise geschiedenis


# posted by gooilander @ 6:07 AM 1 comments
This page is powered by Blogger. Isn't yours?

About Me
My Photo
Name: gooilander
Location: Naarden, Gooiland, Netherlands
View my complete profile

Links
Google News
Edit-Me
Edit-Me
archives
September 2004
March 2008
September 2008
July 2011
October 2011
March 2012
  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:10
ERFGOOIERS REUNIE
Friday, August 22, 2008


Posted by Picasa Reunie van de laatste scharende Erfgooiers in 1996. Gehouden ter herdenking
van het feit dat in 1296 de Hollandse Graaf Foris V werd vermoord door enkele 'edelen'. Dezelfde edelen die hun machtswellust wilden botvieren op de inheemsen van Naerdincklant.
Deze adel sprak dan ook smalend over Floris V als "Der Keerlen God"

# posted by gooilander @ 3:47 AM 0 comments
Tuesday, October 18, 2005

REUNIE 0UD-ERFGOOIERS
______________________________________________ _______

Inleiding
Het instituut Stad en Lande van Gooiland ontstond in de vroege middeleeuwen. In de Erfgooierswet van 1912 werd de oude bestuursvorm omgezet in een vereniging. Vanaf die tijd verschenen er jaarlijks ledenlijsten met de namen van alle erfgooiers. Een kleine minderheid op deze lijsten behoorde tot de zogenaamde scharende erfgooiers. Alleen deze personen maakten gebruik van het recht vee te weiden op de gemeenschappelijke gronden: de meenten. Door de toename van de Gooise bevolking was het noodzakelijk geworden de meenten te gaan gebruiken voor woningbouw. Als gevolg van de verkoop van de gemeenschappelijke gronden verviel het bestaansrecht van de vereniging. De opheffing en de afwikkeling duurde enkele jaren. Voorafgaande aan het definitieve einde werd de erfgooierslijst van 1971 “bevroren”: alleen diegenen die op deze lijst stonden zouden in aanmerking komen voor een geldbedrag of voor toewijzing van de overgebleven gronden. Van de ongeveer honderdvijftig scharende erfgooiers koos de helft voor een bedrag in geld (de “wijkers’), de andere helft voor de resterende gronden (de ‘blijvers‘)

Reünie
Vijf-en-twintig jaar na het uiteenvallen en uiteengaan van de scharende erfgooiersgemeenschap ontstond de behoefte om nog eens samen te komen. Twee van deze “laatsten der Mohikanen”, de heren Jaap Majoor en Hein Krijnen, hebben de reünie voorbereid. Als datum voor de reünie kozen zij voor 27 juni 1996, de sterfdag van de Hollandse Graaf Floris V. Op 27 juni was het zevenhonderd jaar geleden dat de Nardincklanders hun graaf uit de handen van zijn ontvoerders probeerden te bevrijden. Onder hun ogen werd echter “der Keerlen God” vermoord. Floris V heeft in erfgooierskringen altijd een bijzondere plaats ingenomen: generaties lang werd verteld dat Floris V “de meent aan de boeren had gegeven”. Om de historische onjuisheid van dit verhaal, - de gebruiksrechten op de gronden in het Gooi zijn pas na Floris V overgegaan op de boeren, - hebben de erfgooiers zich nooit druk gemaakt.
De reunie werd gehouden in Naarden: het Stad en Lande bestuur vergaderde daar oorspronkelijk en in de Grote Kerk werden de eerste bijeenkomsten van de vereniging gehouden.
- De ochtend begon met de ontvangst door burgemeester J.A.N. Patijn in de burgerzaal van
het stadhuis. Ongeveer honderddertig scharende erfgooiers, hun echtgenoten of weduwen waren daarbij aanwezig.
- Onder de genodigden bevonden zich ook enkele mond-bestuursleden en voormalig personeel van Stad en Lande, o.a: mr M. Tydeman (laatste voorzitter), H.C. de Jager (mond-secretaris) en de heer Bakker (mond-hoofdopzichter.

Na de openingstoespraak van burgemeestrer Patijn sprak mevrouw Maria Boersen namens de Stichting Tussen Vecht en Eem. Zij bood de aanwezigen het “Erfgooiers-nummer” van TVE aan. De toespraak van Jaap Majoor, doorspekt met kwinkslagen, kreeg veel bijval.
- Na de toespraken volgde een dia-presentatie over de geschiedenis van Stad en Lande. De heer S. Nieuwenhuizen, bestuurslid van de Stichting Stad & Lande van Gooiland (de opvolger van de voormalige vereniging) wist het publiek te boeien door zijn toelichting bij de dia’s.

Na afloop van het programma in de burgerzaal vertrok het gezelschap naar het restaurant “In den Gloeiende Gerrit” te Oud Valkeveen. Hier volgde een diner en daarna een gezellig samenzijn. Er werden veel “oude koeien uit de sloot gehaald” : vooral bij het bekijken van de foto-expositie over het verleden van de erfgooiers, samen met Jaap Majoor en Hein Krijnen had ondergetekende foto’s uitgezocht uit de foto-albums van het Stad en Lasnde archief. Ook waren foto’s te zien van erfgooiers die het boerenbestaan niet vaarwel hadden gezegd. Op de panelen was hun boerderij anno 1971 te zien naast hun moderne bedrijf anno 1996. De meeste nieuwe bedrijven zijn niet meer in het Gooi gevestigd, maar in de IJsselmeerpolders, Friesland en zelfs in Denemarken en Canada.
- Tijdens de bijeenkomst maakte de fotograaf John Ruis enkele groepsfoto’s. Het was een geslaagde reünie, die langer uitliep dan was gepland.

Naschrift
a. Der Keerlen God = de God van de boeren

b. Het Erfgooiersnummer werd in 1980 (jaargang 10, aflevering 1) door de Stichting Tussen Vecht en Eem uitgegeven. Het bevat informatie over de geschiedenis van de erfgooiers en een artikel over de ontbinding van de Vereniging Stad en Lande van Gooiland.
______________________________________________ ___
Tussen Vecht en Eem , 14e jrg. Nr. 4 december 1996
______________________________________________ ____
F.J.J. de Gooijer


http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/

Fotoboek ERFGOOIERS:
http://weblogfotoboek.50plusser.nl/?wbid=1641&add

http://sl-foto-schilderij.blogspot.com

gooijerfjj@hotmail.com
_______________________________________
Labels: Gooise geschiedenis


# posted by gooilander @ 5:17 AM 2 comments
This page is powered by Blogger. Isn't yours?

About Me
My Photo
Name: gooilander
Location: Naarden, Gooiland, Netherlands
View my complete profile

Links
Google News
Edit-Me
Edit-Me
archives
October 2005
August 2008
  Foto en reacties bekijken

Gooilander08 nov 2013 13:08
ERFGOOIERSBRUG OVER DE KARNEMELKSLOOT
Thursday, July 17, 2008


Posted by Picasa Frans de Gooijer houdt een praatje op de brug

# posted by gooilander @ 8:06 AM 0 comments


Posted by Picasa Stef van den Brink en Frans de Gooijer

# posted by gooilander @ 8:02 AM 0 comments


Posted by Picasa Prof. Leupen en Voorzitter B. Boeters

# posted by gooilander @ 7:57 AM 0 comments


Posted by Picasa Prof. Leupen, onbekend, Frans de Gooijer, Burgemeester Verdier

# posted by gooilander @ 7:53 AM 0 comments
Tuesday, June 21, 2005

ERFGOOIERSBRUG
______________________________________________ ___

Ter eeuwige nagedachtenis aan de erfgooiers

In 1983 verscheen in de Gooi en Eemlander het artikel: ‘Opgeheven Stad en Lande heeft toch nog een stuk grond’.1 Genoemde grond was bij de opheffing van de Vereniging Stad en Lande van Gooiland buiten de grondverkoop gehouden. De heer Mr. M. Tydeman, de laatste voorzitter van de Vereniging, had dit bewust gedaan, zodat het “ter eeuwige nagedachtenis altijd in het kadaster zal blijven staan ten name van de Erfgooiers”. De grond bestond volgens Mr. Tydeman: Uit een gedempt slootje ter grootte van 120 vierkante meter, gelegen achter de Melkstraat en tegen het Luye Gat, het water langs de Franse Kampweg op de grens van Bussum en Hilversum. Na de opheffing van de Vereniging was dus niemand meer eigenaar van het gedempte slootje. De Vereniging had als erfgenaam aangewezen de Stad en Lande Stichting, maar die had geen onroerende goederen geërfd.
Het bestuur van de Stichting was dan ook verrast door het krantenartikel en verzocht Mr. M. Tydeman een uiteenzetting te geven over het perceeltje. September 1984 stuurde deze een toelichting naar de Stichting. Hierin zette hij de toedracht uiteen. Genoemd stukje grond was een restant van het kadastrale perceel Bussum C 1192.

VOORSTEL H.P.C. VAN DEN BERG.
Naar aanleiding van het opduiken van het stukje erfgooiersgrond, stelde een bestuurslid van de Stichting voor hier een erfgooiersmonumentje te plaatsen. Dit bestuurslid, de bekende heer H.P.C. van den Berg (1904-1995) maakte een ontwerptekening. Het getekende monumentje bestond uit basaltblokken met daarop de wapens van de erfgooiersgemeenten. 2
De basaltblokken zouden afkomstig moeten zijn van de voormalige zeewering voor Fort Ronduit te Naarden.
Een aantal bestuursleden van de Stichting zijn daarop een kijkje gaan nemen op de locatie. Vanwege de afgelegen en onbereikbare plek bleek plaatsing van een monumentje niet uitvoerbaar.


WATERTRANSPORTLEIDING
Begin 1999 ontving de Stad en Lande Stichting bericht betreffende de watertransportleiding met een traject over de Hilversumse Meent. 3, 4 Genoemde leiding zou ook door het aldaar gelegen kadastrale perceel Hilversum A 114 lopen. Als eigenaar werd genoemd: De Vereniging Stad en Lande van Gooiland. Aangezien deze Vereniging niet meer bestond, was de gelijknamige Stichting aangeschreven. Na raadpleging van het kadaster bleek perceel A 114 te bestaan uit een sloot met een oppervlakte van 86 are en 40 ca. Qua functie zou deze moeten behoren bij het waterschap dat de belangrijkste sloten in de Hilversumse Meent van de Vereniging had overgenomen voor f 1.-. Dit was dus het tweede perceel dat aan de overdracht was ontsnapt. De circa drie meter brede sloot is o.a. gelegen naast en achter het pompgemaal op de Hilversumse Meent. Een gedeelte loopt, gescheiden door een kade, evenwijdig aan de Karnemelksloot in de richting van de ’s Gravelandse Vaart. Dit is een historische plek.

ERFGOOIERSBRUG
Het aldaar gelegen bruggetje over de Karnemelksloot dateert oorspronkelijk uit 1644. Op 6 mei van dat jaar geeft de vroedschap ‘Heeren burgemeesteren ofte haere Gecommitteerde’ toestemming om met de ‘Heeren Octroijanten van ‘s Geaveland ende Naardermeer respectieve te contracteren, nopende het leggen van een suffisante stene brugge over de Vaart, dewelke geschoten is, tusschen de Hilversumsche weide ….
Twee jaar later wordt dit nog een keer herhaald, waarna op 5 juni het akkoord wordt getekend. De ’buurmeesteren’ van Hilversum doen ook mee en jaren later wordt de brug eigendom van Hilversum. 5 Eeuwenlang hebben generaties erfgooiers hiervan gebruik gemaakt. In ruil voor de eindeloos lange erfgooierssloot zou de naamloze brug de naam Erfgooiersbrug kunnen krijgen ter eeuwige nagedachtenis aan de Erfgooiers.
---------------------------------------------- ---
Noten:
1. De Gooi en Eemlander, woensdag 19 januari 1983.
2 Verslag Stad en Lande Stichting op Donderdag 27 augustus 1992
3 Provincie Noord Holland 24 februari 1999. Bericht van NV. PWN Waterleidingsbedrijf over de aanleg van de waterstransportleiding Weesperkarspel - Laarderhoogt.
4 De Gooi en Eemlander, Donderdag 15 juli 1999. ’t Gooi krijgt ook water uit Driemond.
5 De Gooi en Eemlander, 7 augustus 1990: 350 jaar over de Karnemelksloot. Kleine geschiedenis van een naamloze brug. - Eddy de Paepe.
______________________________________________
Afbeeldingen:
Erfgooiersbrug

___________________________________________
Tussen Vecht en Eem, 2000 - sept.
F.J.J. de Gooijer
___________________________________________
F.J.J. de Gooijer
http://gooijer.netfirms.com
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl
______________________________________________ __
Labels: Gooise geschiedenis


# posted by gooilander @ 11:39 AM 0 comments
This page is powered by Blogger. Isn't yours?

About Me
My Photo
Name: gooilander
Location: Naarden, Gooiland, Netherlands
View my complete profile

Links
Google News
Edit-Me
Edit-Me
archives
June 2005
July 2008
  Foto en reacties bekijken

  Bekijk alle reacties